De aanraking speelt een belangrijke rol in de ontwikkeling van leven en is een directe wijze om datgene wat voelbaar is, voelbaar te maken. Aanraken is de meest directe vorm van communicatie. De aanraking kan veel duidelijk maken over jezelf of de ander, ook wanneer woorden te kort schieten of alles al gezegd is.

De mens raakt van nature aan. Een moeder wiegt en streelt haar kind als het huilt. Je slaat je arm om een dierbare heen wanneer hij of zij verdriet heeft. Als je blij bent de ander te zien, dan raak je aan door een handdruk, een kus of een omhelzing, Aanraken is niet alleen heel natuurlijk, het is ook heel belangrijk. Wanneer een kind te weinig wordt aangeraakt, kan dat leiden tot een verstoring van de emotionele ontwikkeling. Het leven wordt als het ware te weinig geactiveerd.

Aanraken is voeding voor levenskracht.

Aanraken is communiceren.

Aanraken is in onze samenleving nog vaak een cultureel taboe. We worden als voelers geboren en tot denkers gemaakt, omdat in onze maatschappij de nadruk nog te veel ligt op het versterken van de individualiteit en de prestatie. Hierdoor raakt de communicatie tussen mensen steeds meer op een bepaald doel of effekt gericht. Anderen deelgenoot maken van je gevoelens zonder dat er aan bepaalde voorwaarden moet worden voldaan, komt steeds minder voor en emotionele armoede is hiervan het gevolg. Die emotionele armoede kan zich manifesteren in tal van klachten en relationele problemen.

Fysiotherapie op haptonomische basis biedt de mogelijkheid om opnieuw kennis te maken met het lichaam en bewust te worden wat het lichaam vertelt over onszelf, onze omgeving en onze relaties met anderen.